Hepsi Dalından, Bağından, Bahçesinden, Bostanından

Hani Ahmet Kutsi Tecer'in bir şiiri vardır. Şu dörtlükle başlayan "Orda bir köy var uzakta, O köy bizim köyümüzdür, Gezmesek de tozmasak da, O köy bizim köyümüzdür." Benim için de uzaklarda Burdur'un Yeşilova ilçesine bağlı bir Güney kasabası var. Ama ben geziyorum tozuyorum oralarda. Çünkü babaannem ve dedem yaşar orada. Çocukluğumdan beri her yıl onları ziyaret eder, bir süre vakit geçiririz. 

Dedemin bağları bahçeleri vardır orada. Sağlığında ektirip biçtirirdi oraları. Şimdi babam ilgileniyor bağ ve bahçelerle. Temmuz ayında babamla birlikte bir kaç günlüğüne babaannemi ziyarete gittik. Fırsat bu fırsat deyip ben de etrafı fotoğraflamaya ve eskisi gibi her şeyi tazecik dalında görmeye tatmaya karar verdim. Sabah 6'da kalkıp bahçeleri dolaşmaya başladık babamla. 

İlk durağımız susam tarlası. Simitin, poğaçanın hatta suşinin üstünde görmeye alışık olduğumuz tahinin hammaddesi bu bitkinin bu halini görmeyince zihinde canlandırmak zor. Ama işte kendisi bu, "Çiceği Burnunda Yaş Susam."

Buzbağ Şarapları "Efsane Gurmelerini Arıyor"

Etkinlik açısından pek bereketli geçen Nisan ayında yazdığım üzere yemek sohbetine katıldım, workshoplarda suşi yapmayı öğrendim ve birbirinden leziz şaraplı yemekler pişirdim. Durun, hepsi bu kadar değildi. Bir de, 26 Nisan'da Buzbağ Şaraplarının düzenlediği ve Aylin Türkşen Ayşel moderatörlüğünde gerçekleşen "Efsane Gurmelerini Arıyor" etkinliğine katıldım. Son zamanlarda çok etkinlik yazısı oldu diye bunu yazmayı biraz erteledim.


Pekiiii, nedir bu etkinlik diye sorarsanız, Anadolu üzümlerinden üretilen Buzbağ Şarapları eşliğinde yöresel lezzetleri yeniden keşfetmek isteyenlerin hep birlikte lezzet keşfine çıktıkları bir akşam yemeği. Katılmak için yarışmaya başvuru yapmak, bir kaç soru cevaplamak ve sonuçları beklemek gerekiyor. Kazanırsanız siz ve seçeceğiniz bir arkadaşınız yemeğe davet ediliyorsunuz. Ben davetiye alınca çoook mutlu oldum çünkü Anadolu yemekleriyle şarap eşleşimi ilginç bir deneyim olacaktı. Mekan olarak Kadıköy'de bulunan benim de ara ara gitmekten zevk aldığım Çiya Sofrası seçilmişti. Kesinlikle doğru bir tercihti çünkü doğudan batıya Anadolu'nun binbir çeşit yemeği her gün Çiya Sofrası'nda pişirilip taşırılıyordu.