Pando Bal Kaymak | Beşiktaş

İnsanoğlu bazı konularda kendi içinde çelişen ilginç bir canlı. Mesela sütü kaymaklı içemeyen, yoğurdu kaymaklı yiyemeyen ben tam bir kaymak düşkünüyüm. Kahvaltıda, ayva tatlısında, kadayıfın üzerinde  ya da kendimce yakıştırdığım tatlıda tuzluda kaymak arar damağım. Hatta bazen bu düşkünlüğüm beni ürpertir ve bundan sebep zaman zaman evde kaymak bal ikilisini pek bir araya getirmemeye çalışırım. Velev ki bal ve kaymak ikilisi evdeyse durum şudur. Öncelikle kahvaltıda çayla 3-4 dilim ballı kaymaklı ekmeği afiyetle yerim. Ardından gün içinde bu kaymak hemen tüketilmeli durdukça bozulur, son kullanma tarihi geçer gibi kendime haklı bahaneler çıkararak buzdolabına sinsice yaklaşıp ballı kaymaklı dilimler hazırlarım. Böylece, kendini durduramayan ben sayesinde 200 - 300 gramlık kaymak 2 günde biter gider.

Hepsi Dalından, Bağından, Bahçesinden, Bostanından

Hani Ahmet Kutsi Tecer'in bir şiiri vardır. Şu dörtlükle başlayan "Orda bir köy var uzakta, O köy bizim köyümüzdür, Gezmesek de tozmasak da, O köy bizim köyümüzdür." Benim için de uzaklarda Burdur'un Yeşilova ilçesine bağlı bir Güney kasabası var. Ama ben geziyorum tozuyorum oralarda. Çünkü babaannem ve dedem yaşar orada. Çocukluğumdan beri her yıl onları ziyaret eder, bir süre vakit geçiririz. 

Dedemin bağları bahçeleri vardır orada. Sağlığında ektirip biçtirirdi oraları. Şimdi babam ilgileniyor bağ ve bahçelerle. Temmuz ayında babamla birlikte bir kaç günlüğüne babaannemi ziyarete gittik. Fırsat bu fırsat deyip ben de etrafı fotoğraflamaya ve eskisi gibi her şeyi tazecik dalında görmeye tatmaya karar verdim. Sabah 6'da kalkıp bahçeleri dolaşmaya başladık babamla. 

İlk durağımız susam tarlası. Simitin, poğaçanın hatta suşinin üstünde görmeye alışık olduğumuz tahinin hammaddesi bu bitkinin bu halini görmeyince zihinde canlandırmak zor. Ama işte kendisi bu, "Çiceği Burnunda Yaş Susam."